La ĝardeneto de la Pariza loĝejo de Georges Clemanceau (1841-1929, franca fama politikisto) estis proksima al la ĝardeno, kiu apartenis al pastroj. Unu tagon sinturnis Clemanceau per letero al siaj najbaroj:

"En via ĝardeno estas granda arbo sen fruktoj. Ĝiaj grandaj branĉoj kaŝas de mi la lumon kaj la ĉielon." Kiam la pastroj ricevis la leteron, ili tuj for-hakis la arbon.

Clemanceau, kiu estis konata kiel konrtaŭulo al la eklezio, estis nun tre kontenta kaj skribis dank-leteron al la ĉef-pastro:

"Kara pastro! Nun mi jam povas nomi vin "pastro", ĉar vi donis al mi la donacon de la lumo".

La ĉefpastro respondis:

"Kara prezidanto, mi estos tre feliĉa, se mi havos la eblecon, post la luma donaco, malfermi por vi la ĉielon."

La advokato kaj instruisto Malsrebe estis arestita kaj starigita antaŭ la revolucia tribunalo. Mem-kompreneble, li ricevis mort-verdikton.

La 21-an de aprilo 1794 li alvenis al la gilotino. Kiam Malsrebe iris kun katenitaj manoj al la morto, li glitis kaj preskaŭ falis.

"Ve", li ekkriis, "tio estas tre malbona signo!.."